Na exposición do 110 aniversario de ANFACO-CECOPESCA da Casa das Artes de
Vigo, na sala da “Sardiñocracia” atopo con sorpresa a figura de Alejandro Viana,
un vigués de Ponteareas, que foi segundo tenente de alcalde de Vigo coa ditadura
de Primo de Rivera, entre os anos 1924 e
e 1927, e candidato de Acción Republicana nas eleccións xerais de 1933.
Conserveiro e comerciante, ademais de político, o golpe de Estado de xullo de
1936 sorprendeuno en Madrid o que probablemente salvoulle vida. Coa derrota da legalidade republicana marchou
ao exilio en París, onde traballou para o Servizo de Evacuación de Refuxiados
Españois (SERE). En 1941 marchou a Bordeos, de onde, avisado de que a Gestapo
quería capturalo, marchou a Suíza e de alí a Toulon, onde embarca para
Arxentina no mesmo barco que Niceto Alcalá Zamora. O barco foi bombardeado en
Dakar, onde tivo que desembarcar porque lle caducaba o visado. De alí foi
enviado a Casablanca e internado un mes nun campo de concentración. Despois de
numerosas xestións, conseguiu chegar a México onde rexentou unha farmacia e
conseguiu a distribución de penicilina para todo México.Un blogue de intereses varios que abranguen a antropoloxía, arqueoloxía, arquitectura, economía, ética, política, paleontoloxía, ata a música, tratados todos eles sen o máis mínimo rigor científico. Para os afeccionados á electricidade teño outro blogue especializado que leva por nome “O fogar de Tesla”
Mostrando entradas con la etiqueta México. Mostrar todas las entradas
Mostrando entradas con la etiqueta México. Mostrar todas las entradas
sábado, 16 de septiembre de 2017
De Alejandro Viana Esperón
Na exposición do 110 aniversario de ANFACO-CECOPESCA da Casa das Artes de
Vigo, na sala da “Sardiñocracia” atopo con sorpresa a figura de Alejandro Viana,
un vigués de Ponteareas, que foi segundo tenente de alcalde de Vigo coa ditadura
de Primo de Rivera, entre os anos 1924 e
e 1927, e candidato de Acción Republicana nas eleccións xerais de 1933.
Conserveiro e comerciante, ademais de político, o golpe de Estado de xullo de
1936 sorprendeuno en Madrid o que probablemente salvoulle vida. Coa derrota da legalidade republicana marchou
ao exilio en París, onde traballou para o Servizo de Evacuación de Refuxiados
Españois (SERE). En 1941 marchou a Bordeos, de onde, avisado de que a Gestapo
quería capturalo, marchou a Suíza e de alí a Toulon, onde embarca para
Arxentina no mesmo barco que Niceto Alcalá Zamora. O barco foi bombardeado en
Dakar, onde tivo que desembarcar porque lle caducaba o visado. De alí foi
enviado a Casablanca e internado un mes nun campo de concentración. Despois de
numerosas xestións, conseguiu chegar a México onde rexentou unha farmacia e
conseguiu a distribución de penicilina para todo México.
Suscribirse a:
Entradas (Atom)
Á procura do inalcanzable
Escoitando hoxe o CD de Caroline Herring " The Golden Apples of the Sun " veume ás mentes o libro de contos de Ray Bradbury, ...
-
Escoitando hoxe o CD de Caroline Herring " The Golden Apples of the Sun " veume ás mentes o libro de contos de Ray Bradbury, ...
-
Van alá uns poucos anos unha amiga nos fixo un agasallo ao que lle teño unha especial estima. É un dobre CD do inesquecible Suso Vaamonde, c...
-
A rúa López Mora ten, sinalando o seu comezo, unha das máis fermosas placas do rueiro da cidade. A placa, de cerámica policromada ten unha o...