Van alá uns días Sara Bonner publicou un vídeo realizado nos USA onde se falaba
de aforros enerxéticos nun ximnasio, consistentes e instalar xeradores
eléctricos nas bicicletas estáticas. Un que está xa afeito a que a xente que
paga mais de cen euros de telefonía se queixe do moito que paga pola enerxía
eléctrica, ve estes vídeos coa mesma resignación franciscana coa que escoita
falar do “imposto ao sol”.
Se me decidín a escribir algo sobre el foi porque o redactor do vídeo
confunde as unidades de potencia (vatios), coas de enerxía (vatios · hora ou
quilovatios · hora), e considero que este tipo de erros infantís,
inxustificables en calquera que fixera o bacharelato, dificultan os
aproveitamentos enerxéticos realmente viables. E viabilidade supón que o investimento
vai ter un período de retorno axeitado como para que mereza a pena. Compre non
esquecer que, como dicían os nosos avós, “o mellor xeito de aforrar é non
gastar”.
Pasemos sen mais a un sucinto análise dos contidos do vídeo. Se, como se
afirma nel, cada unha das bicicletas estáticas ten un xerador de 200W de
potencia nunha hora de exercicio a plena potencia a enerxía total xerada serán
soamente 200 Wh é dicir 0,2 kWh.
E iso, é moito ou pouco? Pois, depende! Traducido a cartos, que é como se
entende mellor, eses 0,2 kWh, cantos cartos menos suporían no noso recibo de
enerxía? Lembremos que a compañía eléctrica nos factura mensualmente, polo que
teríamos que calcular primeiramente canta enerxía xeraríamos nese período de
tempo. Partindo da hipótese de que dedicamos a esa actividade 26 días ao mes,
chegaríamos a producir:
E, cantos cartos son iso? Se collemos un recibo da enerxía consumida na
nosa casa un mes calquera (por exemplo da miña) poderiamos tirar a conclusión
que como pago 79,94 € por 421kWh, cada quilovatio sae a 5,27 €/kWh, polo que podería aforrar algo
mais de 27 € ao mes no meu recibo “da luz”. Craso error! Simplemente dando a
volta á folla do recibo de enerxía decatámonos de que o cálculo é un pouco mais
complexo! No detalle da factura atopamos unha xeira de conceptos complicados de
manexar; na parte de facturación por potencia contratada o “importe por peaxe
de acceso”o “importe por marxe de comercialización fixo”; na parte de
facturación por enerxía consumida os de “importe por peaxe de acceso”e o de “importe
por custe da enerxía”; finalmente un imposto riba da electricidade, un aluguer
dos equipos de medida e un IVE.
Para non facer isto demasiado largo admitídeme que renuncie a xustificar
paso a paso a afirmación de que, estatisticamente, o importe da enerxía nos
recibos domésticos é soamente un 25% do importe total da factura. Que dicir
que, no mellor dos casos o aforro acadado sería soamente dunha cuarta parte do
previsto: 1,32 €. Cantos anos nos levaría pagar a razón dun euro ao mes a
inversión necesaria para converter as bicicletas estáticas en xeradores?
Aínda mais: no vídeo se afirma que a enerxía producida gárdase nunhas
baterías e o conxunto está conectado á rede eléctrica. Non estou seguro cal é a
situación en California pero en España, aínda que fixéramos un pouco de
política/ficción e pensemos que Pedro Sánchez vai a derrogar o RD 900/2015, coñecido
coma imposto ao sol, nada indica que a situación pase a permitir á conexión á
rede de subministración pública sen establecer ningunha condición técnica para
elo, polo que a inversión a facer non sería exclusivamente o do xerador senón o
de inversor, baterías, e o resto de elementos necesario para conectarse á rede.
En resumo: menos lobos Carapuchiña!
